Ze
zeggen altijd dat er voor de diepste emoties geen woorden bestaan en volgens mij klopt
dit wel.
Hoe
kan het ook anders dat wanneer je iets belangrijk te vertellen hebt, het er
vaak op de verkeerde manier uitkomt?
Ook dat de meest intense gevoelens gewoonweg niet te beschrijven vallen. Alsof die woorden nog moeten uitgevonden worden... Want alles dat al bestaat, lijkt net niet goed genoeg om exact te kunnen vertellen wat je precies wil bedoelen.'Ik kan niet
beschrijven hoeveel ik van je hou' of ' Er zijn geen woorden voor hoe hard ik je verafschuw'.
De momenten wanneer er een soort grens is bereikt vind ik nog
het moeilijkst. Dat verdoofde gevoel, dat niets meer voelen. Een wandelpad
tussen er te veel om geven en het gevoel dat je er niets meer om geeft. Krijg
dat maar eens uitgelegt.
De meeste betekenis zit vaak nog achter 'Ik weet het niet meer...'